Running

Waarom ik gek ben van hardlopen

Ja ik ben gek van hardlopen. I love running and I am a runaholic !!! Ja, en echt heel trots op. Ik kan echt niet zonder mijn rondje hardlopen. Soms een lange duurloop, soms een korte en intensieve workout. Soms traag, soms snel, soms ben ik na mijn hardlooprondje bekaf en soms voel ik me alsof ik de wereld kan verzetten. Maar waarom ben ik nu zo gek op hardlopen?

falling in love running

1. Hardlopen doet me van alle weersomstandigheden houden; ja echt, dan hou ik van de regen en de wind !

Er zijn zo van die dagen dat je echt geen zin hebt om de deur uit te gaan. Het is te koud, winderig, regenachtig, sneeuw, grijs, te warm, …. Mocht ik niet zo een runaholic zijn dan zou ik waarschijnlijk gewoon binnen cocoonen en me ergeren aan ons Belgisch klimaat. Maar dagen met ‘ideaal loopweer’ zijn te schaars om op te wachten dus ga ik gewoon door weer en wind. Wat voor weer het ook is, ik hou ervan. Ik hou van rennen wanneer het water giet, ik hou van rennen bij -10°C, ik hou van rennen met veel winderige weerstand of van rennen in de sneeuw. Daarna doet die warme douche nog eens zoveel deugd. Uiteraard hou ik natuurlijk nog meer van rennen met het zonnetje op mijn gezicht. Maar wanneer ik de juiste kledij aan heb, kan het me allemaal niet schelen welk weer het is. En dat terwijl ik normaal een bloedhekel aan regen heb, maakt het me niets uit tijdens het lopen. Soms hou ik zelfs meer van hardlopen in de regen. Er zit veel zuurstof in de lucht, ik loop vaak sneller en ik voel me dan pas echt een runaholic. Wanneer ik loop in extreme weersomstandigheden, voel ik me een DIE HARD girl ! Dan besef ik nog maar eens dat ik gewoon loop omdat ik het zo graag doe en NIET omdat het moet.

running in the rain

2. Lopen is een lesje mindfulness.

Als ik loop, kan ik alleen… lopen. En denken uiteraard. En dan laat ik mijn gedachten even de vrije loop en probeer ik daar mindful mee om te gaan. Ik wijs gedachten niet af, maar ga er ook niet over piekeren. Na het lopen weet ik vaak niet meer aan wat ik juist allemaal heb gedacht. Gedachten komen en gaan… en lopen is even MIJN ME-TIME momentje. Alleen je eigen gedachten en verlangens. Nadien voel ik me opnieuw heerlijk ontspannen. Lopen laat me vaak ook wegdromen. Dromen over de toekomst, dromen over wat ik nog allemaal wil gaan doen en eens ik thuis kom, is het gewoon terug voetjes op de grond.

running cheaper therapie

3. Lopen maakt me blij en laat me glimlachen.

De beste manier om een rotdag te verwerken, is je sportschoenen aantrekken en gaan rennen in de vrije natuur. Weg van alles en iedereen. Ik zou bijvoorbeeld nooit op een loophand kunnen rennen. Dat maakt me niet blijer. Integendeel, ik word er zelfs lichtjes ambetant van om te staan kijken hoe iedereen zich in de fitness op de loopband in het zweet werkt om toch maar wat kilootjes af te vallen. Wat heb je nu in godsnaam aan rennen op zo’n loopband? Je ziet, voelt en ruikt de natuur niet. Soms moet ik spontaan glimlachen als ik aan het lopen ben. Gewoon door eenvoudige dingen zoals het zonnetje op mijn gezicht (goh, want zijn die eerste lente-zonnestralen zo zalig), de blaadjes die vallen in de herfst, het goede gevoel in de benen (ik noem het superbenen als ik echt snel en door kan blijven gaan), of die voorbijganger die mooi naar mij lacht, … Je wordt dus stukken blijer en de stress gaat even weg. Door een stukje te rennen maakt je lichaam endorfine aan en dat zorgt voor een grote glimlach op je gezicht.

run and be happy4. Hardlopen maakt me bewuster van mijn eigen lichaam.

Hardlopen laat me stil staan bij mijn lichaam en gemoedstoestand. Als ik mijn lichamelijke signalen negeer, dan word ik daar tijdens het lopen onvermijdelijk mee geconfronteerd. Als ik moe ben, dan laat mijn lichaam me dat onmiddellijk weten. Mijn training gaat dan niet zo vlot als anders en dat blijft na mijn training ook nazinderen. Dan ga ik bijvoorbeeld iets vroeger naar bed of dan plan ik de volgende dag een rustdag in. Ik voel gewoon beter wanneer ik naar mijn lichaam moet luisteren.

running seems effortless

5. Hardlopen heeft me meer zelfvertrouwen.

Om het hardlopen boeiend te houden, stel ik mezelf vaak doelen en dan krijg je een gigantische kick als je eindelijk je doel hebt behaald. Op dit moment ben ik aan het trainen om een halve marathon in minder dan 2 uur te lopen. Het stopt nooit; telkens opnieuw wil je jouw PR opnieuw gaan verbeteren, wat nieuwe doelen vraagt en waardoor je jezelf gewoon blijf uitdagen.

running zelfvertrouwen

6. Hardlopen vraagt karakter. 

Toen ik een aantal jaar geleden mijn eerste rondje langs de watersportbaan liep, ging het helemaal niet zo vlot als ik had gewild. Ik kon met moeite één keer rond de watersportbaan rennen en was gewoon kapot na dat ene rondje. En ja, er waren toen momenten dat ik er geen zin meer in had. Plots staat die winter voor de deur en dat is vaak een mooi excuus om het hardlopen even te laten rusten. Maar door toch de deur uit te gaan en door te zetten, heb je een zekere wilskracht en karakter nodig en dat is wat ik zo leuk vind aan het rennen!! Telkens weer die overwinning op jezelf. Het moeilijkste moment is altijd je hardloopschoenen aan doen en die eerste stap buiten te zetten en dan gaat het vaak vanzelf. En op een bepaald moment roepen die hardloopschoenen vanzelf naar je 😉 !

7. Hardlopen kan altijd en overal.

Je bent van niemand afhankelijk, het kan wanneer je wilt en wanneer je zin hebt. Als je op een sportvereniging zit moet je op een bepaalde tijd aanwezig zijn, op een bepaalde plek en of je nou zin hebt of niet… tja. Met hardlopen heb jij alles zelf in de hand. Of je nou ‘s ochtends rent, ‘s avonds.. het maakt allemaal niet uit! Ook op vakantie kan je gewoon verder blijven lopen. Altijd en overal neem ik mijn sportschoenen mee.

8. Hardlopen houdt me in balans.

Het is goed voor jezelf en voor je lijf. Het voelt gewoon fijn om iets te doen waarvan je weet dat het goed voor je is. Persoonlijk vind ik het fout om te beginnen met sporten om zo paar kilootjes af te vallen. Het werkt niet door alleen te gaan lopen. Je moet ook je voeding en mentaliteit gaan aanpassen. Wie regelmatig loopt, heeft eigenlijk geen dieet nodig. Zelf eet ik enorm graag, vaak zelfs meer dan goed voor me is, maar dat maakt allemaal niet uit, want door het lopen blijf ik mezelf in balans voelen.

running because i like dessertEn waarom houden jullie zo van al dat hardlopen?

Previous Post Next Post

You Might Also Like

5 Comments

  • Reply Marian 4 september, 2014 at 07:52

    Leuk om te lezen…en het geeft moed 😉 Ben zelf een beginnende loopster maar herken mezelf in sommige dingen die je schrijft! Kijk ook vaak even bij je recepten…erg leuke site. Thanks en veel succes!

    • Reply julivwee 4 september, 2014 at 09:20

      Bedankt voor jouw reactie !! Leuk om te horen. Maakt niet uit of je beginnend bent of niet, volhouden das het belangrijkste 🙂

  • Reply Lieve 4 september, 2014 at 22:12

    Dag Julie, ik loop zelf ondertussen ook al een paar jaar en het spijt mij alleen dat ik er niet veel eerder aan begonnen ben. Ik herken mij volledig in al je puntjes, dat ongelooflijk zalig gevoel in de douche na een goeie looptraining, dit kun je aan niemand beschrijven, dit moet je gewoon meemaken. Ik ben trouwens een heel grote fan van je blog, heb er al heel wat receptjes uit gemaakt. Super hoe je dit allemaal voor elkaar krijgt, doe zo voort.

    • Reply julivwee 5 september, 2014 at 19:17

      Bedankt! Heel leuk om te horen Lieve 🙂

  • Reply Margo 4 september, 2014 at 22:52

    Vroeger was ik altijd jaloers op het enthousiasme van hardlopers over hardlopen. Dat wilde ik ook! Nu ben ik zelf net zo enthousiast. Zie ook: http://margohermans.wordpress.com/2014/07/23/mijn-volgende-hardloopdoel/ En alle acht punten die jij noemt kloppen helemaal, vind ik!

  • Leave a Reply